...........مطالب جالب و گوناگون.........

پنجشنبه 1386/04/14

بوي رفتن مي آيد... وداع خداحافظی فرشید

سلام دوستان خوبم اميدوارم حال همتون خوب باشه
شايد اين آخرين نوشته ای باشه که پست ميکنم آخه ميخوام به قول گفتنی باهاتون وداع کنم و از خدمتتون مرخص بشم نمی دونم تا کی می تونم بازم وبلاگو آپ کنم
يک سال ديگه... دو سال ديگه...نميدونم
ولی اينو ميدونم که تو اين مدتی که در خدمتتون بودم چيزهای زيادی ازتون ياد گرفتم و از نظرات قشنگتون استفاده کردم.
نمی خوام برم،دیگه بر نگردم زیادم دور نیستم شاید بعضیا بدونن کجا میخوام برم !!!
می‌دونين؟ من عادت كردم به نوشتن نامه‌ی خداحافظی... عادت ديرينه‌ايست، هرچند خوب نيست... ولی انگار بی‌نامه نمی‌تونم خداحافظی كنم... خنده‌داره!!! نه؟!

ولی خاطره‌ی رفتن دوستان و از دست دادنشان برای هميشه، مرا به اين كار وا می‌داره... خاطره‌ی صحنه‌های خداحافظی با عزيزی كه وقتی براش دست تكان می‌دادم و دست تكان می‌داد وقتی لبخند می زدم و لبخند می زد و دور می شد باورم نمی شد ديگر نبينمش...باورم نمی‌شد آخرين ديدار باشد، آخرين لبخند، آخرين نگاه... ولی دور شدن او همان بود و... های... های... چه می‌توان گفت... كه يا او رفت و برنگشت، يا او آمد و من نبودم يا او آمد و من بودم ولی ديگر او، او نبود و يا من، من نبودم... می‌فهمی كه؟! وای چی دارم میگم

نمی‌دونم... نمی‌دونم اين بار چه پيش ميامد... و خوبيش همين است... همين كه دل بسپاری به هرچه باد... همين كه راضی باشی به رضايش... خوب است... خوب...

حالا اگر بودی و بودم كه هيچ... امّا اگر اومدی و نبودمولش بیخیال ... ( تمام حرف‌هايم را در اين دو كلمه خلاصه می‌كنم برای همه دوستان گلم ) حلالم كنید....

اميدوارم هميشه و هر کجا که باشيد تنتون سالم؛ دلتون شاد ؛ و لبتون خندون باشه و
هميشه خداپشتو پناهتون باشه
منو هم دعا کنيد
سخت بيزارم از خـــــــداحـافظ اين سرآغاز فصل تنهايی
من هميشه ز جاده می ترسم که ندارد نويد فردایـــــــی
همه شما رو به خدای بزرگ ميسپارم
با تشکر از همراهی شما
دوستدار هميشگی شما فـــــــــرشـــــــــیـــــــــد .

و این کلام آخر

بر حاشیه برگ شقایق بنویسید این گل تابو توان در و دیوار ندارد

نوشته شده توسط فرشید در 0:31 قبل از ظهر | لینک ثابت •

پنجشنبه 1386/04/14

Biography + Aks haye Mahasty video ahang

مهستی در غربت، جهان را وداع گفت

1946 - June 25th, 2007

"مهستی" خواننده ایرانی روز 25 ژوئن از میان ما رفت. مهستی نام اصلی اش خدیجه (افتخار) دده بالا بود. در سال 1946 به دنیا آمد و روز دوشنبه در سن 61 سالگی بر اثر ابتلا به بیماری سرطان فوت کرد.

پس از انقلاب توسط دولت جمهوری اسلامی فعالیت و پحش صدای مهستی در کشورش ایران ممنوع شد.

مهستی در سال 1946(1325) متولد شد. کار خود را در برنامه معروف گل های رنگارنگ رادیو ملی ایران با آهنگ "آنکه دلم را برده خدایا" آغاز کرد. استعدادش برای خوانندگی توسط پرویز یاحقی، یکی از مشهورترین موسیقیدان های ایران، کشف شد. در دهه چهل پخش آوازهای نخستین او در مجموعه گلهای رنگارنگ از رادیو ملی ایران، اعتبار هنری وی شد و او یکی از خوانندگان محبوب مردم گردید و سپس راه را برای ورود خواهر بزرگترش، هایده به عالم هنر خوانندگی باز کرد.گفته می شود که هایده، خواهر مهستی، کار خود را پنج سال پس از او آغاز کرد. در طول 35 سال کار خوانندگی، مهستی آهنگ های ماندگار بسیاری اجرا کرد. تاثیر مهستی در موسیقی سنتی ایران با ارزش و بخشی از سرمایه موسیقی سنتی ایران محسوب می شود. پس از انقلاب، به بریتانیا رفت و بعد از چند سال بالاخره به آمریکا مهاجرت کرد. در سال 2005 آکادمی جهانی هنر، ادبیات و نیز رسانه های بسیاری برای 35 سال فعالیت در زمینه موسیقی سنتی و پاپ ایران از هنر او تقدیر به عمل آوردند.